Category Archives: Karmakarisik

Özlem

Standard

Bir gülüşe koca bir anlam yüklemek…
Bir kelamdan bir roman yazmak…
Bir selamla bir günü aydınlatmak…
Bir vedayla bir günü sonlandırmak…
Bir umuda bir hayat yüklemek, yüklenen tek şey hayalken…
Hayali hayat sanmak…

Yıllar olmuş sen benden gideli sanırsın. Bir asır geçmiş sanki son muhabbetin üstünden. Daha da bir muhabbete yeltenememişim ondan sonra da zaten. Son denememdi… Denedim, yanıldım, dersimi aldım, daha da denemem.

Adamdan Ses Geldi

Standard

Ne kadar zordur biliyor musun yazmayacağım demek, hemen sonrasında da dayanamayıp, “ama… ama… ” diye başlayıp, çok öfkeli görünen ama aslında acı dolu, mutsuz bir umutla yazmak zorunda hissetmek? Sürekli kendini ifade etmeye çalışırken, karşısındakinin, insanı hep yanlış noktadan yakalayıp şah-mat etmeye çalışmasını engel olunamayan, tarifsiz bir öfkeyle izlemek zorunda kalıp sonunda kendini sessizliğe gömmek zorunda kalmak? Read the rest of this entry

Kadın ve Adam – Son (4)

Standard

Arzu ettiğin şeyler, beklemekten vazgeçtiğin anda gerçekleşir.

Bu; hayatın ‘sen bakarken soyunamıyorum’ deme şeklidir.

(Zindan Adası)

Bu artık son içdökümüydü adamın. Bitirmişti artık içindeki kelimeleri kadın çünkü önce varlığı, sonrasında ise yokluğuyla. Uzun uzun düşündü ne yapacağını bütün gece. Hatta o kadın için bu kadar mesainin ne kadar fuzuli, geçirilen vakte de ne kadar yazık olduğunu farketti tam da o anda. Yazıktı, gerçekten yazık…
Read the rest of this entry

Kadın Ve Adam – Susmak (2)

Standard

“Ne kadar kalmak istesek de bazen gitmek zorunda kalırız.

Ve ne kadar gitmek zorunda olsak da kalmaktan yanadır sol yanımız.”

Aziz Nesin

Adam susmayı öğrendi kadından, kadın sayesinde. Susturdu kadın adamı. Bilmeden görünürde, ama aslında çok iyi bilerek, isteyerek. O kadar sustu ki adam, konuşmayı, paylaşmayı unuttu resmen. Elleriyle gönüllü inşa ettiği küçücük dünyasına hapsetti kendini, arapsaçına dönüştürdüğü hayatıyla birlikte.
Read the rest of this entry

Kadın Ve Adam – Girizgâh

Standard

Kadın Ve Adam

Bu başlıkta bir adam ve bir kadının hikayelerini, içdökümlerini, hayallerini, kırgınlıklarını, kızgınlıklarını, sevişmelerini, nefretlerini, dostluklarını okuyabilirsiniz. Hem kadın ve adam hep aynı olmayacak. Kah adam kadın, kah kadın adam olacak. Hatta kimi durumda adamla adamın, belki de kadınla kadının hikayesine dönüşecek hikaye veya gerçek… (Homofobik değiliz değil mi?)

Hikayeler kah kurgudan ibaret, kah gerçeğin ta kendisi olacak. Ama herdaim duygu yoğunluklu olacak… Bazen bir aşk hikayesiyken okuyacağınız, kimi zaman da bir dostluk gerçeği olacak. Öfkeli, sevinçli, hüzünlü, neşeli, kâh ağlatan, kâh güldüren, haliyle düşündüren, empatiye sevkeden, içinde belki de kendinizi bulabileceğiniz hikayeler bunlar… Sadece hikaye değil, bazen de gerçeğin ta kendisi olacak, kimbilir?

Kolay gele…